Saowalak's profileFeeling SmoothPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
||||||||||||||||||||||
Feeling SmoothF R E S H - F U N - F A C T
|
ฉันจะพยายายาม.. จนกว่าจะประสบผลสำเร็จ "รางวัลของชีวิตอยู่ที่ปลายทางของการเดินทาง ไม่ได้อยู่ใกล้กับ
จุดเริ่มต้น และมันไม่เคยบอกให้เราได้รู้เลยว่าเราจะต้องเดินกี่ก้าวจึงจะ
บรรลุเป้าหมายได้ เราอาจจะเผชิญกับความล้วเหลวในก้าวที่หนึ่งพัน
โดยมีความสำเร็จซ่อนอยู่ที่โค้งถัดไปข้างหน้า เราไม่อาจจะรู้ได้เลยว่า
เราเข้าใกล้มันเข้าไปทูกทีจนกว่าจะผ่านโค้งนั้นไปได้
แต่บัดนี้ไป เราจะคิดเสียว่าความพยายามในแต่ละวันเหมือนกับ
การใช้ขวานจามต้นโอ๊คอันสูงใหญ่ การจามครั้งแรกอาจจะไม่สามารถ
สั่นคลอนมันได้ ครึ่งที่สอง ครั้งที่สามก็เช่นกัน การจามแต่ละครั้งอาจจะ
ดูไม่หนักหน่วงและไม่เห็นผล แต่ด้วยแรงอันน้อยนิดนี่ละที่จะทำให้ต้น
โอ๊คค่อย ๆ ล้มลมในที่สุด ความพยามยามของเราก็จะเป็นเฉกเช่นเดียวกัน
ฉันจะพยายาม.. จนกว่าจะประสบผลสำเร็จ"
เค้าว่ากันว่าแด่เพื่อน
mail forword Againหากต้องอยู่กับคนที่ไม่เกรงใจกันเลย
พูดกับเขาให้น้อยลง เล่นกับเขาให้น้อยลง
การรัก และไม่ได้รักตอบ เป็นทุกข์
แต่สิ่งที่ทุกข์ยิ่งกว่า คือการรักใครสักคน
แต่ไม่มีความกล้าพอ ที่จะบอกให้คนคนนั้นรู้
ว่าเรารักเค้ามากแค่ไหน ... และต้องมาเสียใจทีหลัง
สัตว์เลี้ยงที่บ้านเก็บความลับเก่ง
เรื่องที่ไม่อยากให้คนอื่นรู้จึงเล่าให้มันฟังได้
เมื่อคุณตระหนักว่า ไม่มีใครช่วยคุณ
ในเวลาที่คุณมีความทุข์
ไม่มีใครดีใจอย่างจริงใจกับคุณ
ยามเมื่อคุณมีความสุข
เมื่อนั้นคุณเรียนรู้ที่จะหาเพื่อนแท้ให้กับชีวิตคุณได้แล้ว
ไม่ต้องทำยังไงกับเพื่อนที่หักหลังก็แค่อย่า
เรียกเค้าว่า ....เพื่อน ก็พอแล้ว
จำไว้เสมอว่า the best friend
ก็สามารถกลายเป็น the worst enemy ได้ในชั่วข้ามคืน
คนอื่นไม่เข้าใจเราไม่เห็นแปลก
ในเมื่อเราก็ไม่เข้าใจคนอื่นเหมือนกัน
เมื่อเด็กกำลังเติบโตเป็นวัยรุ่น มีความต้องการเป็น
ตัวของตัวเองสูง ผู้ใหญ่ที่ไม่เข้าใจและใจแคบ
มักจะมองว่าเด็กดื้อ
ถึงจะไม่มีเงินอยู่ในกระเป๋าซักบาท
ยังดีกว่าไม่มีเสื้อผ้าให้ใส่ตั้งเยอะ
ความรู้มาก ๆ บางทีเหมือนกำแพงอิฐ ที่เรียงตัวสูง
ความรู้สูง กำแพงสูง ความรู้รอบด้าน ก็เหมือนกำแพงสูงรอบตัว
บางครั้งมันอาจทำให้มองออกไปไม่เห็นอะไร นอกจาก
อิฐที่ตัวเองก่อขึ้นมา...โดน !! มั๊กมากข้อนี้
(note u-dom)
ปาก >> บ้างมีไว้พูด บ้างมีไว้ถากถาง
ตีน >> มีไว้สังเวย ปากที่ชอบถากถาง
อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน...แล้วนะ
คนเราอายุเฉลี่ย 60 ปี 1 ปี = 365 วัน
แสดงว่าแต่ละคนมีเวลาบนพื้นโลก 21,900 วัน
คิดปลีกย่อยไปกว่านั้นก็ 525,000 นาที
ลองนับเป็นสัปดาห์ อืม,,, ไม่เลว 3,120 สัปดาห์
ตลอดเวลาที่ใช้เวลาอยู่บนโลกนี้มันน้อยมากหากคำนวณใน
เชิงตัวเลข ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่ยังไม่ได้อ่าน
เพลงอีกหลายเพลงยังไม่ได้ฟัง หนังอีกหลายเรื่องที่ยังไม่ได้ดู
ความรู้สึกในใจอีกมากมายที่ยังไม่เคยบอก
พื้นที่อีกหลายล้านตารางกิโลเมตรที่ยังไม่เคยไปโอ๊ย...กลุ้ม
อ้าว... รู้งี้ยังจะมาอ้อยสร้อยอะไรกันอีก
รีบแยกย้ายไปใช้เวลาที่เราเหลืออยู่ไปทำทุกอย่างที่เรา
ยังไม่ได้ทำ เดี๋ยวตายซะก่อน... เสียดายแย่
(ข้อนี้ จากน้าเน็ก)
คุณร้องไห้ตอนคุณเกิดในขณะที่คนรอบข้างกำลังยิ้ม
จงมีชีวิตอยู่เพื่อเมื่อตอนคุณตาย คุณจะเป็นคนที่ยิ้ม
ในขณะที่คนรอบข้าง....ร้องไห้....ให้คุณ
(by มิกซ์) เหนื่อยกับการค้นหา....เหนื่อยกับการค้นหา....
สมองตื้อ ๆ นะเนี้ยะเรา
....เหนื่อยกับการค้นหา....
พักนี้ผู้คนรายล้อมแลเหนื่อยตามๆกัน
....เหนื่อยกับการค้นหา....
สับสน มึนงง กะชีวิต (ฟังจากเพื่อนและความรู้สึกตัวเอง)
....เหนื่อยกับการค้นหา....
เป็นอาการเดียวกัน จะหมดแกงค์แล้ว
....เหนื่อยกับการค้นหา....
ล้าล้าแม้กระทั่งไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร (อันนี้น่าจะเปนคนเดียว)
....เหนื่อยกับการค้นหา....
อะไรบางสิ่งในตัวเอง
....เหนื่อยกับการค้นหา....
อะไรบางสิ่งที่ไม่รู้จะเจอป่าว
....เหนื่อยกับการค้นหา....
ตัวเอง ....เหนื่อยกับการค้นหา.... ตัวเอง แล้ว
....ป.ล.ถ้าจะจองเน้นดาดฟ้าเท่านั้น จะได้มีปาร์ตี้ 55+....
brain...be triedลั้นลา กลายสภาพมาเป็น ล้าลา ล้าแล้ว ฮ่า ฮ่า
  ฟ้าหลังฝนมาไวไวหน่อยก็ดี
   |
|
||||||||||||||||||||
|
|
